นานแค่ไหนแล้ว

นานแค่ไหนแล้ว ที่ฉันไม่มีเวลาให้กับตัวเอง

ที่ฉันต้องคอยต้องรอ ไปตามแต่ทางเธอ

ทั้งรู้ว่าเธอไม่เคยต้องการอย่างนั้น


ทนอดเงียบไว้ และใช้ชีวิตไปตามจังหวะของเธอ

และเผลอลืมดูลืมมอง ลืมคอยดูแลฉัน

และปล่อยไว้จนมันคุกคามกินใจอย่างนี้


กลับไป มองดูตัวเองอีกที

ดูแลเอาใจให้ความรัก

ให้เวลา...

ให้โอกาสฉันได้เป็นตัวของตัวเอง


ให้โอกาสฉันได้หาจังหวะชีวิต


ออกไปเดิน ออกไปดู ออกไปรักตัวเอง

ออกไปฟัง ออกไปทำ สิ่งที่ใจฉันอยากจะทำ

ออกไปลอง ออกไปหา หัวใจ

ให้โอกาสฉันได้กลับมารักเธออีกที

เมื่อตอนที่ฉันได้เป็นตัวของตัวเอง



....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
10 กันยายน 2553