กาลครั้งหนึ่ง ท่ามกลางดวงดาวและเสียงเพลง

เปิดเพลงดังๆในหู

เต้นรำคนเดียว

ท่ามกลางแสงจันทร์

ท่ามกลางหมู่ดาว



ให้ลมเย็นๆปะทะใบหน้า

ให้อารมณ์ไหลไปกับเสียงดนตรี

ให้ราตรีเต็มไปด้วยสีสัน

...ของชีวิต

ที่เราวาดมันขึั้นมา



ละเลงอารมณ์ที่โบกพลิ้วไหว

ไปบนผืนผ้าใบที่ไร้ตัวตน



เพื่อระบาย

เพื่อปลดปล่อย

เพื่อหลุดพ้น

จากพันธการแห่งความรู้สึก



...จงปล่อยใจให้ระคนไปกับตัวโน๊ต

และปล่อยร่างกายให้หมุนไปกับจังหวะหัวใจ



....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
10 พฤศจิกายน 2553

The Untold

Love it, hate it, miss it

Even it's so unkind

Embrace it and despise it

Erase it from your mind



But feel it and hold it

It deepens in your soul

Beat it, forget it, leave it

It's just the untold



---------------------------



Well, if it's that easy

I would have been gone

But it touched me so deeply

And my heart has been torn


....................................................................
Kalyakorn Naksompop
October 11, 2010