กาลครั้งหนึ่ง ท่ามกลางดวงดาวและเสียงเพลง

เปิดเพลงดังๆในหู

เต้นรำคนเดียว

ท่ามกลางแสงจันทร์

ท่ามกลางหมู่ดาว



ให้ลมเย็นๆปะทะใบหน้า

ให้อารมณ์ไหลไปกับเสียงดนตรี

ให้ราตรีเต็มไปด้วยสีสัน

...ของชีวิต

ที่เราวาดมันขึั้นมา



ละเลงอารมณ์ที่โบกพลิ้วไหว

ไปบนผืนผ้าใบที่ไร้ตัวตน



เพื่อระบาย

เพื่อปลดปล่อย

เพื่อหลุดพ้น

จากพันธการแห่งความรู้สึก



...จงปล่อยใจให้ระคนไปกับตัวโน๊ต

และปล่อยร่างกายให้หมุนไปกับจังหวะหัวใจ



....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
10 พฤศจิกายน 2553