สยาม..เมืองที่ยังคงยิ้มได้

มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย โกลาหลวุ่นวาย บ้านเมืองลุกเป็นไฟ ...ฉันไม่สามารถจะพูดถึงเรื่องน่าเศร้าทั้งหลายที่กำลังเกิดขึ้นอีกแล้ว ...ฉันหมดแรงที่จะร้องไห้หรือเสียใจแล้ว

แต่วันนี้ สิ่งที่ฉันได้เห็น นอกจากความวุ่นวายต่างๆ ...คือรอยยิ้มที่เรายังคงมีให้กัน

ก่อนกลับถึงบ้านวันนี้ (19 พ.ค.) ฉันไปแวะซื้ออาหารแห้งเพื่อไว้เป็นเสบียงหากเกิดอะไรขึ้น พนักงานร้านขายอาหารแช่แข๊ง CP Fresh Mart ที่ทำท่าเหมือนจะปิดร้านแล้ว เมื่อหันมาเห็นคนที่อยากเป็นลูกค้าอย่างฉัน เขาก็เปิดต้อนรับพร้อมบอกว่า “รอบสุดท้ายแล้วครับพี่” และส่งยิ้มให้กับฉัน ฉันเดินเข้าไปในร้าน พนักงานทุกคนให้ความช่วยเหลือลูกค้าทุกคนเป็นอย่างดี ยังมีอารมณ์ขายของ นำเสนอสินค้าชิ้นนู้นนี้ (แถมยังช่วยลูกค้าถือของอีกต่างหาก) ...ฉันรู้สึกดี อย่างน้อยในร้านแห่งนี้ฉันก็ได้รู้สึกถึงความสนุกสนาน ความเป็นเอง ...ฉันรู้สึกถึงความปกติ ที่ตอนนี้หาได้ยากเหลือเกิน

นอกจากในร้านที่ฉันเข้าไปซื้อของ เมื่อมองไปรอบๆ ฉันยังคงมองเห็นผู้คนส่งรอยยิ้มให้กัน พูดจาเฮฮากัน ในขณะที่ก็ต่อแถวซื้ออาหารไว้กักตุนสำหรับอนาคตที่เขาเองก็รู้สึกว่าไม่มั่นคง

ย้อนกลับไปถึงวันที่เกิดเหตุระเบิดที่สีลม ซึ่งฉันบังเอิญอยู่ในเหตุการณ์ ฉันจำได้ถึงตอนที่มีคนช่วยดึงฉันเข้าไปหลบในร้าน Burger King นึกถึงผู้จักการร้านที่ยอมให้ใช้สถานที่สำหรับหลบภัย ..นอกจากนั้นคือรอยยิ้มที่ทุกคนส่งให้กัน

...ฉันขอสดุดีในรอยยิ้ม ที่เรายังมีให้กันเสมอ แม้ในยามที่รอยยิ้มเหมือนจะเป็นสิ่งที่หาได้ยาก ด้วยเหตุการณ์บ้านเมือง ..แต่ก็เราก็ไม่เคยลืมที่จะยิ้ม ..ยิ้มให้กัน ให้กำลังใจกัน

ฉันรักรอยยิ้มของคนไทย


....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
02:49 16 ตุลาคม 2550

ปล. ขอร้องคนไทยว่าอย่าหยุดยิ้ม