มันคือความแตกต่าง
จากทุกอย่างที่เคยมี
มันคือความรู้สึกดีๆ
ที่ทำให้หวั่นไหว
มันคือความอบอุ่น
ที่หอมกรุ่นในหัวใจ
...คือสิ่งที่สัมผัสได้
จากหัวใจที่ยิ้มให้กัน
(14 พฤกษภาคม 2549)
ที่ฉันรู้สึก มันไม่ใช่ความตื่นเต้นที่ทำให้หวั่นไหว ไม่ใช่ความสนุกในความรู้สึกแปลกใหม่ แต่มันคือความคุ้นเคยที่เหมือนขาดหายไป มันคือสิ่งที่เติมเต็มความรู้สึกข้างใน มันทำให้ฉันมีพลัง ...พลังที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง ...พลังที่ทำให้ฉันยิ้ม ...พลังที่ฉันอยากแบ่งให้คนรอบข้างได้ยิ้ม ...พลังที่ทำให้รู้สึกว่า ปัญหาอะไรก็คงเล็กน้อย หากยังมีมือนี้กุมฉันอยู่ และยังมีแววตาที่อ่อนโยนนี้ ประคับประคองความรู้สึกฉัน อย่างจริงใจ

....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ

No comments:
Post a Comment