...มันเร็วไปมั๊ยที่จะคบกัน?

...Is it too fast?

คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัว รู้นะว่าเวลาไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่ก็เพราะตัวฉันเองเคยผ่านความรักมาแล้ว จนเกิดความกลัว ไม่มั่นใจในคำๆนี้ หากไม่เคยมีใครเลย ฉันคงจะตอบได้อย่างไม่คิด ไม่มีลังเล แต่เพราะชีวิตฉันเคยมีคนผ่านเข้ามา ฉันพบความสุข ความเศร้า ความเหงา ความผูกพัน จนฉันรู้ว่ามันไม่สามารถแยกออกจากกันได้ ฉันกลัวที่ต้องเศร้าหลังจากความสุข ฉันกลัวปัญหาและความอึดอัดที่มันต้องตามมาพร้อมกับความสัมพันธ์ของคน 2 คน ฉันเคยสามารถเอื้อนเอ่ยคำสัญญาเมื่อแรกคบกัน แล้วจึงได้เรียนรู้ว่า มันก็เป็นแค่คำสัญญา ฉันรู้ว่าเวลาไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่การปล่อยเวลาให้มันค่อยเป็นค่อยไป มันก็เป็นเรื่องที่ดีใช่มั๊ย? ค่อยๆพัฒนาความรู้สึก ค่อยๆพัฒนาความผูกพันที่มีต่อกันอย่างช้าๆแต่มั่นคง ฉันจะไม่ขอคำสัญญาใดๆ เพราะฉันรู้ว่ามันไม่จำเป็น และฉันเองก็คงไม่สัญญาใดๆ เพราะฉันไม่อยากคาดหวัง ...คนเรา เมื่อคาดหวังก็มักจะรอคอย จดจ้อง และยึดติด แต่ฉันคงแอบฝันและแอบนึกไปตามแต่ใจ โดยไม่ยึดติด

ฉันไม่มั่นใจ ฉันกลัว มันไม่ได้เป็นเพราะใคร แต่เป็นเพราะตัวฉันเอง ที่กลัว กลัวการรักกันที่ต้องลงเอยแบบไม่สวยงาม กลัวการผูกพันที่ต้องจากลา ...เพราะมันยากและเจ็บปวดเกินไป ฉันกลัวในคำว่า “คบกัน” คำว่า”ผูกพัน” และคำว่า”ความรัก” แต่ฉันจะพยายามเชื่อมันอีกครั้ง ...ฉันอยากจะเชื่ออีกครั้ง ...เธอพอจะช่วยฉันได้ไหม?


...Do you feel the difference?

มันไม่ใช่ความรู้สึกอย่างที่ผ่านๆมา มันไม่ใช่ความสุขที่เกิดจากความตื่นเต้น ความสนุก หรือความแปลกใหม่ หน้าฉันไม่แดง มือไม่ร้อนผ่าว หัวใจไม่ได้เต้นระส่ำระสาย ทุกอย่างเป็นปกติดี หากแต่ฉันมีรอยยิ้มที่มุมปาก มือที่ถูกบีบแน่นจนชากลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ...อบอุ่นไปถึงหัวใจ

ฉันไม่ได้ใช้เวลาไปกับการคร่ำครวญถึงเหตุการณ์ แต่ฉันใช้เวลากับการยืนนิ่งอย่างเป็นสุข ฉันแอบยิ้มอยู่ในใจ แต่ไม่กระโตกกระตาก ฉันรู้สึกดี และมันไม่ใช่ความใคร่ แต่มันคือความอบอุ่น ที่ความรู้สึกดีๆได้ถูกส่งผ่านมือที่กำลังกุมกระชับกันอยู่ ความรู้สึกดีๆที่ถูกส่งผ่านบทสนทนาที่เงียบงัน และแววตาเปื้อนยิ้ม

...เกือบลืมไปแล้วว่า มือของใครสักคนมันอบอุ่นขนาดนี้

...มันจะเร็วไปไหม? ฉันไม่สนใจอีกต่อไป เพราะตอนนี้ฉันรู้ว่าฉันรู้สึก และฉันรู้ว่านั่นคือความจริง

Hey… I am feeling love (^_^)


....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
6 พฤษภาคม 2549
(หลังตกลงคบกัน)