ฉันเดินทางมายาวไกล
เดินมาด้วยใจมุ่งมั่น
ว่าจะไปให้ถึงแดนแห่งฝัน
ข้ามผ่านคืนวันมามากมาย
เดินมาจนขาเริ่มหมดแรง
ความเข้มแข็งที่เคยมีเริ่มจางหาย
แต่ยังมองไม่เห็นดินแดนที่ฝันไว้
ความมั่นใจเริ่มเปลี่ยนไปเป็นคราบน้ำตา
------------
ท่ามกลางแสงแดดของหน้าร้อน
ยิ่งทำให้รู้สึกอ่อนล้า
ทุกหยาดเหงื่อที่ไหลออกมา
ยิ่งย้ำเตือนว่าเหนื่อยหน่ายเหลือเกิน
...แล้วต้องเหนื่อยอีกนานแค่ไหน
มีอุปสรรคอีกเท่าไหร่ที่ต้องเผชิญ
หนทางอีกยาวไกลใช่ไหมที่ต้องเดิน
...หวั่นเหลือเกินว่าแดนแห่งฝันจะไม่มีจริง
....................................................................
กัลยกร นาคสมภพ
ก่อน 2545
Monday, June 14, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment